Kto kreuje agendę tematów, rządzi Polską

Coraz bardziej przeraża mnie polska debata publiczna. Jej tematy, jej agenda. Oto nagle okazuje się że istnieje grupa mediów które skutecznie podbijają tematy w debacie publicznej. Oto w Polsce mainstream nadają media tabloidowe, popkulturowe. Nawet dawny "Przekrój" jest dziś tabloidem. Wyborcza zaś wyskakuje z gruntowną krytyką idei prywatyzacji (czyli krytykuje demontaż rządowego koryta), wynosząc na piedestał inne bezprzykładne żłoby dla krewnych i znajomych wciąż mające się świetnie w eurosocjalizmach.

Z boku obserwuję że w Polsce nie wykształciła się elita, nie wykształciła się opiniotwórcza warstwa społeczeństwa. Tudzież jeśli nawet takowa warstwa istnieje, to nie zajmuje się realnymi problemami, wybierając sobie tematy płytkie i głośne, acz bez większego znaczenia. Kształt polskiego rynku mediów jest tego faktu odwzorowaniem. Dziennikarskich autorytetów niemal nie ma- a jeśli są, to są wręcz półnaukowcami, luminarzami światłości. Na rozmaitych uznanych szeregowych "gwiazdach" pióra mam nierzadko ochotę wieszać psy za nieścisłości i niedokładności jakie popełniają.

To dość mocno przeraża, bo oznacza że lepiej nie będzie. Władza nad agendą leży w rękach medialnego pospólstwa. Gazety codzienne o lepszej jakości? Są jakieś gazety biznesowe. Ale nic nie stanowi klasy samej w sobie. Nie ma polskiego "Die Zeit", polskiego "FAZ", "Guardiana" czy "The Independent". A może nie ma też takich czytelników? Klasa średnia i inteligencja jest w Polsce terminem cokolwiek pustym bądź wypełnianym ersatzem. U moich polskich znajomych z klasy społecznej sięgającej na Zachodzie po prasę opinii także i w Polsce znajdę niekiedy takową, tylko że zagraniczną. Zaś Polskę ci moi co bardziej szacowni znajomi oddali na pastwę tabloidom.

Więc mamy agendę na jaką zasługujemy. I w głębi duszy wcale mi nie do śmiechu gdy kolejny paroksyzm radości z absurdów powoduje że ekran spływa śliną po "njusie" polskiego sezonu ogórkowego.