Ja liberał, za ruchem oburzonych!
Kiedy ponad cztery lata temu za oceanem wybuchł kryzys finansowy, wielu ekonomistów wieszczyło upadek liberalnej ekonomi. Wszyscy twierdzili że to koniec pobłażania nierozważnym bankierom w ich działaniu. Szczególnie wielkie oczekiwania kierowano w stronę nowo wybranego prezydenta USA. To on miał położyć kres recesji za pomocą socjalliberalnej, opartej na interwencjonizmie państwowym polityce.
Barack Obama już na początku swojej prezydentury zaczął walczyć z kryzysem. Ameryka zaczęła wydawać ogromne sumy na ratowanie systemu finansowego, mocno zadłużając budżet państwa. Nie tylko USA, ale i wiele państw europejskich od wielu lat żyło na kredyt wspomagając swoje niedochodowe przedsiębiorstwa. Jak się okazuje, te działania tylko złagodziły pierwszą falę kryzysu oraz opóźniły, ale i napędziły nadchodzącą na świat drugą falę kryzysu. Socjalliberalizm zdaje się upadać. Niektórzy liberalni gospodarczo ekonomiści triumfują , szykując się na powrót do biur kongresmenów, premierów i prezydentów. Inni wieszczą nadejście nowego nurtu, spychając cały liberalizm w przepaść. Ale należy sobie zadać pytanie czy działania państw w ostatnich latach to był socjalliberalizm?
Ja sądzę że działanie świata w celu walki z globalnym kryzysem było działaniem bardzo antyliberalne. Socjalliberalizm zakładał w swej genezie sedno liberalizmu - "wolność". Gdy rodził się ten nurt, w latach 30-tych XX w. to "99%" ludzi żyło w nędzy i najmocniej odczuwał skutki kryzysu. Ci ludzie nie byli "wolni". nie dysponowali wyborem: kupić to czy tamto? Iść do tej czy tamtej pracy? Keynesizm - ekonomiczny odpowiednik socjalliberalizmu - zakładał przekazanie za pomocą państwa odrobiny "wolności" w postaci kapitału, pracy najuboższym.
Tak samo dziś socjalliberalizm nie polega na wspomaganiu wolnością ludzi którzy są wolni. Dzisiejsze działania wielkich państw zabierają wolność większości ludności za pomocą podatków. Dziś tysiące ludzi wyszło na ulice świata po to by protestować przeciwko takiemu działaniu. Protestują by wspólnie ponosić odpowiedzialność za kryzys. Ja, dziś jestem z nimi duchowo. Jestem jako liberał, żądający wolności dla świata.
Paweł Gniota