Czy poseł Suski jest hejterem?

Jeden z głównych przybocznych Jarosława Kaczyńskiego, honorowy AK-owiec i genetyczny patriota, poseł Marek Suski /PIS/ w tej kadencji swoimi lapsusami przykrywa sławę swojego kolegi z Platformy Obywatelskiej, Roberta Węgrzyna. Dziś miejsce lesbijek, na które poseł Węgrzyn chętnie by sobie popatrzył /podobno przytaczając żart ministra Czumy/, zajmują homoseksualiści toczący batalię o związki partnerskie /poseł Suski zaproponował podobne regulacje prawne dla naszych braci mniejszych/ i osoby czarnoskóre, które nasz dowcipnić ciepło określa jako "Murzynków" - tymi słowami Suski skomentował głosowanie w komisji sejmowej przez Johna Godsona.

Pan poseł wszedł w buty "Wujka Zenka Ciętej Riposty", choć jego teksty nie są ani zabawne, ani cięte. Ot, zwykły żołnierski żargon, buracki głos w twoim domu. Z pewnością wielu wyborcom

Pan Poseł zaimponował wszak w Polsce mamy niestety długą tradycję wyszydzania osób o innym kolorze skóry, przynależności etnicznej czy orientacji seksualnej. Dla wyborców PIS-u niechęć do innego jest wręcz pewnym standardem - nie bez powodu co wybory powierzają swoje głosy i zaufanie takim ikonom tolerancji jak poseł Stanisław Pięta czy akceptują pielgrzymki swoich parlamentarzystów do himalaistów ksenofobii w rodzaju prezesa Kobylańskiego z Urugwaju.

Dlatego dobrze się stało, że pełnomocniczka ds. równego statusu, Agnieszka Kozłowska-Rajewicz postanowiła wyjaśnić czy mamy w tym wypadku do czynienia z mową nienawiści, czy tylko z niewinnym żartem mało subtelnego parlamentarzysty.

Jednak to co w sferze prywatnej jest akceptowalne w sferze publicznej już nie jest i musi zostać odpowiednio nazwane. O ile w latach 90. pewne hasła i poglądy były na porządku dziennym, to dziś pewne rzeczy nie uchodzą. Dorobiliśmy się społeczeństwa obywatelskiego i ekspertów, którzy doskonale wiedzą, że od wyszydzania innego do fizycznego ataku droga nie jest wcale taka długa. Poseł Suski podobnymi żartami daje przyzwolenie swoim wyborcom na niewerbalną agresję, noblesse oblige [posiadanie demokratycznego mandatu to współczesna forma szlachectwa, ale też zobowiązanie do trzymania pewnych standardów].