Piskorski: Warszawa zadłużona po uszy

Każda odpowiedzialna władza powinna w sposób szczególny dbać o zdrowe finanse publiczne. W wielu państwach zasada ta nie jest przestrzegana, przy czym nadmierne zadłużanie się władz państwowych i samorządowych jest zwykle raczej domeną rządów socjalistycznych.

W Polsce jest jednak inaczej. Teoretycznie „liberalna” i „wolnorynkowa” Platforma zaplanowała na ten rok olbrzymi deficyt budżetowy, zaś wysokość łącznego długu publicznego przekroczy zapewne w tym roku ustawową barierę 55% PKB. W efekcie kolejne rządy nie tylko nie będą miały możliwości zaciągania żadnych nowych kredytów, ale będą musiały przeprowadzić drakońskie cięcia budżetowe. 

W ślady swojego szefa poszła także niestety prezydent Warszawy Hanna Gronkiewicz-Waltz. Zadłużenie Warszawy rośnie w zastraszającym tempie, bardzo szybko zbliżając się do ustawowej granicy dopuszczalnej wysokości długu. W efekcie obecne władze warszawy wyczerpią możliwości zaciągania kredytów na długie lata, uniemożliwiając zaciąganie jakichkolwiek pożyczek swoim następcom.

Pół biedy, gdyby za pożyczone pieniądze powstawało wiele nowych i potrzebnych inwestycji. W Warszawie jednak od wielu lat żadna ważna dla mieszkańców inwestycja nie została zrealizowana. Ekipa Hanny Gronkiewicz-Waltz inwestuje publicznie środki nierozsądnie i bez pomysłu. Budowa drugiego – obok Narodowego – stadionu oraz budowa jedynie śródmiejskiego odcinka II linii metra, co znacznie podroży w finale całą inwestycję, są tego najlepszymi przykładami. Nawet wtedy, gdy budowany jest bardzo Warszawie potrzebny most północy, to forma i tempo budowy pozostawiają bardzo wiele do życzenia.

Nie jestem dogmatycznym przeciwnikiem zaciągania pożyczek przez władze państwowe czy samorządowe. Jednak kredyty muszą służyć ważnych celom inwestycyjnym, a nie być „przejadane” na bieżące potrzeby lub być po prostu formą ucieczki od niezbędnych, ale trudnych reform.   

Paweł Piskorski